Krzywa zapominania, czyli jak się uczyć, by zapamiętać na długo

man, book, reading-7734968.jpg
Czy zdarza Ci się spędzać godziny nad książkami, notatkami czy kursami, a wiedza i tak nie trwa długo w Twojej pamięci? Jak często uczyłeś się na egzamin tylko po to, aby zaraz po nim zapomnieć większość zapamiętanych informacji?

Udostępnij

Tradycyjne metody nauki jakie wpoiła nam szkoła mogą okazać się niewystarczające, dlatego znajomość funkcjonowania procesów poznawczych naszego umysłu powinna znacząco podnieść jakość i trwałość zapamiętywanych przez Ciebie informacji.

Czym jest krzywa Ebbinghausa?

Krzywa Ebbinghausa to inaczej krzywa zapominania. Została ona opracowana i opublikowana przez niemieckiego psychologa Hermanna Ebbinghausa w 1885r. Zbadał on zależność między ilością przychowywanych informacji w pamięci a upływem czasu. Ebbinghaus badał proces zapominania za pomocą uczenia się bezsensowych sylab. Następnie, po określonym czasie, sprawdział ile sylab udało mu się zapamiętać. Na podstawie swoich badań opracował krzywą zapominania.

Krzywa przedstawia, jak szybko zapominamy informacje po ich przyswojeniu. Wykres pokazuje, że zdecydowana większość zapamiętanych informacji ulega zapomnieniu w ciągu pierwszych kilku dni od momentu zapamiętania. Jednakże, po piątym dniu, krzywa znacząco się wypłaszcza, co pokazuje, że tempo zwalnia. Oznacza to, że po pewnym czasie mamy zwiększoną tendencje do zapamiętania większej ilości informacji. W wyniku badań Ebbinghaus udowodnił, że powtórki oddzielone od siebie odstępem czasowym są bardziej efektywne niż powtórki skumulowane.

Jakie płyną z tego wnioski?

1. Szybkie zapominanie: Krzywa zapominania Ebbinghausa wykazuje, że po zapamiętaniu informacji następuje szybkie zapominanie w ciągu pierwszych kilku dni. To oznacza, że znaczna część przyswojonych informacji jest tracona w krótkim czasie.

2. Skuteczność powtórzeń: Powtórzenia odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu informacji w pamięci. Ebbinghaus udowodnił, że regularne powtórzenia materiału w odpowiednich odstępach czasowych przyczyniają się do zwiększenia skuteczności uczenia się i zmniejszenia tempo zapominania.

3. Konsolidacja pamięciowa: Badania Ebbinghausa sugerują istnienie procesu konsolidacji pamięciowej, w którym informacje są przenoszone z krótkotrwałej pamięci do długotrwałej pamięci. Na początku procesu konsolidacji informacje są bardziej podatne na zapomnienie, ale po pewnym czasie stają się bardziej stabilne i trudniej je utracić. Informacje z pamięci krótkotrwałej przechodzą do pamięci długotrwałej.

4. Efekt wypłaszczenia krzywej: Po piątym dniu krzywa zapominania znacząco się wypłaszcza. To oznacza, że tempo zapominania zwalnia i większość informacji jest lepiej chroniona przed utratą.

5. Indywidualne różnice: Ebbinghaus podkreślił, że każda osoba może mieć różne tempo zapominania i skuteczność zachowywania informacji w pamięci. Ma na to wpływ przede wszystkim czy przyswajane przez nas informacje są dla nas interesujące. Wyniki badań Ebbinghausa wskazują na ogólne tendencje, ale należy uwzględnić indywidualne różnice między ludźmi.

Powtarzanie materiału

Jak zoptymalizować proces nauki? Idea jest prosta. Lepiej powtórzyć coś pięć razy w tygodniu, niż pięćdziesiąt razy w ciągu jednego dnia. Powtarzanie materiału po konkretnym odstępie czasowym wymaga od naszego umysłu wysilenia się, by przypomnieć sobie czego się uczyliśmy, dzięki czemu lepiej go zapamiętujemy. A więc, jak robić powtórki?

  • Pierwszą zaraz po nauce.
  • Drugą kilka godzin po.
  • Trzecią po kilku dniach.
  • Czwartą po tygodniu.
  • Piątą po dwóch tygodniach.
  • Szóstą po miesiącu.
  • Siódmą po kilku miesiącach.

Oczywiście, drobne modyfikacje są dozwolone. Takie powtarzanie gwarantuje, że przyswojone informacje zapamiętasz na bardzo długo.

Interesują Cię takie tematy?

Sprawdź naszą baze wiedzy